W 1967 ponownie objął kierownictwo Dep IV I Zarządu Głównego KGB, następnie w 1968, szef Służby A I Zarządu Głównego KGB, później w 1969, szef Wydziału Wywiadu Głównego Zarządu Wojsk Pogranicznych KGB. Około 1970 Kondraszow został zastępcą szefa I Zarządu Głównego ds Europy, następnie w 1974 starszy konsultant przy przewodniczącym KGB ds zagranicznych, działając na tym stanowisku, pełnił funkcję głównego radzieckiego negocjatora w sprawie tzw. trzeciego koszyka, dotyczącego kwestii praw człowieka, w ramach negocjacji KBWE w Helsinkach. W 1991 przeszedł na emeryturę.
Odznaczenia Order Czerwonego Sztandaru Order Wojny Ojczyźnianej II klasy Order Czerwonej Gwiazdy I medale.
Bibliografia Leszek Pawlikowicz, Tajny front zimnej wojny. Uciekinierzy z polskich służb specjalnych 1956-1964, Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 2004, . Informacje http://www.pseudology.org/Abel/KondrashevSA.htm http://shieldandsword.mozohin.ru/personnel/kondrashev_s_a.htm
Zobacz też Związek Radziecki (ZSRR) Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwowego ZSRR (MGB) Ministerstwo