prawdopodobnie to posunięcie Kaliguli było wynikiem jego dobrze poświadczonej ekscentryczności. Kaligula bowiem przyjaźnił się w młodości z książętami pobierającymi naukę w Rzymie, wśród których był Antioch IV. Jednak ta przyjaźń nie trwała długo, bowiem Antioch IV stracił królestwo, by później zostać ponownie przywrócony (41 r.) do władzy przez cesarza Klaudiusza. Zachował także Cylicję dzięki przeciwstawieniu się powstaniu Kietajów pod wodzą Troksoborysa w 52 roku. Antioch posługując się pochlebstwami wobec ludu a intrygą wobec wodza, doprowadził do podziału wrogów. Po zabójstwie Troksoborysa i kilku ze starszyzny uśmierzył bunt.
Spotkanie w Tyberiadzie W 42 r. Antioch IV został zaproszony na zgromadzenie do Tyberiady. Zostało ono zorganizowane przez Agryppę I, króla Judei, który zaprosił jeszcze kilku innych władców, takich jak Sampsigeramos II z Emesy, Kotys IX z Małej Armenii, Polemon II z Pontu oraz Herod, brat Agryppy I i król Chalkis. Te zgromadzenie wywołało natychmiastową reakcję namiestnika Syrii Marsusa. Uważał zgodę i przyjaźń królów za rzecz podejrzaną oraz sądził, że to porozumienie nie może być pożyteczne dla Rzymian. Wysłał swoich zaufanych do każdego z królów, by się bezzwłocznie rozjechali się do domu.