W 1956 roku licencję na produkcję MP-9 sprzedano niemieckim zakładom Erma-Werke, ale powstało w nich tylko kilka pistoletów maszynowych tego typu, po czym Erma postanowiła skoncentrować się na produkcji bardziej klasycznych, tańszych, a więc łatwiejszych do sprzedania wzorów broni.
Pistolet maszynowy MP-9 nie został przyjęty na uzbrojenie żadnej formacji zbrojnej.
Opis PM-9 był bronią samoczynno-samopowtarzalną działającą na zasadzie odrzutu zamka półswobodnego. Strzelał z zamka otwartego. Zastosowano zamek o nietypowej konstrukcji. Jedna z jego części poruszała się typowo, ruchem posuwisto zwrotnym, natomiast druga miała kształt koła i była obrotowa. Po strzale naciskana przez łuskę element zamka cofał się próbując jednocześnie obrócić jego drugą część za pośrednictwem odpowiednio ukształtowanej krzywki. Masy poszczególnych części zamka oraz kształt krzywki były dobrane w ten sposób, aby łuska wysunęła się z komory zamkowej dopiero po osiągnięciu odpowiednio niskiego ciśnienia gazów prochowych w lufie. Zastosowany zamek półswobodny pozwalał na opracowanie lżejszej broni, niż w przypadku broni z zamkiem swobodnym. Dodatkowo konstrukcja zamka umożliwiała zastosowanie komory zamkowej o niewielkiej długości, co z jednej strony zmniejszało długość broni, z drugiej pozwalało na dalsze zmniejszenie masy broni.