W 2003 roku po ciężkim zawale serca i długiej szpitalnej rekonwalescencji został przeniesiony z Torunia do Tuchowa, do wpólnoty zakonnej przy kościele Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny.

W latach 1978–2012 podczas okresu letniego był opiekunem domu rekolekcyjnego i kaplicy na wzgórzu Brzegi-Rynias w gminie Bukowina Tatrzańska oraz częstym rekolekcjonistą (prowadził m.in. rekolekcje w milczeniu, czy Lectio Divina).

Przeprowadzał także rekolekcje intronizacyjne Najświętszego Serca Pana Jezusa, Króla Królów oraz Pana Panów. Uważał, że królowania Chrystusa nie trzeba ustanawiać żadną władzą polityczną, czy państwową, gdyż ono już się dokonuje. Według nauki jaką popierał celem życia człowieka jest uznanie królowania Jezusa we własnym sercu. Podkreślał, że podjęcie aktu królowania Chrystusa w wymiarze społecznym, rodzinnym ma zawsze wymiar osobowy. Sprzeciwiał się koncepcji ogłoszenia Chrystusa Królem Polski przez parlament, co popiera ks. Piotr Natanek. Według o. Mikruta duchowny ten przeinacza przesłanie, jakie otrzymała Rozalia CelakównaWymiar intronizacji Chrystusa, www.cadr.redemptor.pl.

W latach 2005–2008 należał do wspólnoty zakonnej w Lubaszowej.

Od 2008 ponownie pełnił posługę w Kościele Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Krakowie i mieszkał w tamtejszym klasztorze.