Heliodor Jan Laskowski (ur. 20 czerwca 1898 w Nieszawie, zm. 12 kwietnia 1936 w Egipcie) – komandor podporucznik Marynarki Wojennej, twórca polskiej artylerii nadbrzeżnej w okresie międzywojennym.
W 2025 pośmiertnie awansowany na stopień komandora porucznika.
Życiorys Był synem Teodora (1874−1929) i Marii z Krygierów. W latach 1908−1914 uczęszczał do ośmioklasowego Gimnazjum filologicznego oo. Jezuitów w Chyrowie (Galicja). Po wybuchu wojny i wkroczeniu na teren Królestwa armii niemieckiej, rodzina Laskowskich przeprowadziła się w 1915 roku na Ukrainę. Powodem było poszukiwanie Teodora Laskowskiego przez policję niemiecką i grożące mu aresztowanie. Tu Heliodor ukończył ósmą klasę i w 1916 roku zdał maturę. Następnie rozpoczął studia w Instytucie Technologicznym w Piotrogradzie. Jako student został powołany do wojska. Na własną prośbę został skierowany do marynarki wojennej, a następnie odkomenderowany do szkoły miczmanów, gdzie odbył przeszkolenie. Po zdaniu pomyślnie egzaminu otrzymał stopień miczmana (najniższy stopień oficerski w marynarce wojennej carskiej Rosji). W 1917 roku otrzymał nominację oficerską. W styczniu 1918 roku zgłosił chęć wstąpienia do armii polskiej. Z rozkazu udał się na misję, gdzie został schwytany przez bolszewików i odstawiony pod silną eskortą do aresztu. Za poręczeniem ojca został wypuszczony.