w 1941 roku ukończył studia z dyplomem lekarza. Od 1941 do 1943 roku pracował jednocześnie w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami u Rudolfa Weigla, jako strzykacz i kontroler, i w Klinice Pediatrycznej Franciszka Groëra. Po zakończeniu działań wojennych przeniósł się do Wrocławia i podjął pracę w tamtejszej Klinice Dermatologii Uniwersytetu Wrocławskiego jako starszy asystent, od 1949 do 1954 roku jako adiunkt. W 1950 roku otrzymał tytuł doktora nauk medycznych, w 1954 roku został mianowany docentem, a w 1965 roku profesorem nadzwyczajnym. Od 1961 do przejścia na emeryturę w 1977 roku kierował Katedrą i Kliniką Dermatologii Akademii Medycznej we Wrocławiu. Prodziekan w latach 1954-55 i dziekan Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w latach 1956-1960.
Z małżeństwa z Aleksandrą Mrozkówną, zawartego 19 listopada 1955 roku, urodziło się dwoje dzieci, Ziemowit (ur. 1956) i Dominika (ur. 1971). Zmarł po długiej chorobie 9 listopada 1988 roku. Pochowany jest na wrocławskim cmentarzu, a jego serce, zgodnie z ostatnią wolą, złożono w rodzinnym grobowcu na cmentarzu w Świlczy.