To wydarzenie spowodowało wybuch III wojny syryjskiej (246-239 p.n.e.) (znanej także, jako wojna laodycejska) między niedawno ukoronowanym Seleukosem II Kallinikosem a królem Egiptu Ptolemeuszem III Euergetesem, bratem Bereniki.
W czasie tej wojny Laodika postanowiła zapewne przejąć kontrolę nad państwem Seleucydów poprzez naleganie na syna Seleukosa II, by uczynił młodszego brata Antiocha Hieraksa współwładcą i dał mu w posiadanie seleukidzkie terytorium w Anatolii. W r. 241 p.n.e. Antioch wykorzystując okazję natychmiast ogłosił niezależność i zaczął wojnę o całą władzę ze swym bratem. Ta wojna domowa, tzw. braterska, bardzo poważnie osłabiła państwo Seleucydów.
Nie ma żadnej informacji, co do śmierci Laodiki I. Wydaje się, że zmarła po 242 r., a przed r. 236 p.n.e.
Z mężem Antiochem II Theosem miała oprócz dwóch synów, Seleukosa II Kallinikosa i Antiocha Hieraksa, jeszcze trzy córki: Apamę, Stratonikę oraz Laodikę.
Bibliografia Marek Junianus Justynus, Zarys dziejów powszechnych starożytności na podstawie Pompejusza Trogusa (z dodaniem prologów), ks. XXVII, rozdz. 1, przekł., wstęp i kom. I. Lewandowski, Pax, Warszawa 1988, . Poliajnos, Podstępy wojenne (ks. IV 16-17; VIII 50), przekł., wstęp i oprac. M. Borowska, Prószyński i S-ka, Warszawa 2003, s. 193-299 i 304, .
Kategoria:Seleucydzi Kategoria:Królowe Seleucydów Kategoria:Zmarli w III wieku p.n.e.