thumb|300px|Przybliżona mapa trzech linii radarów: Pinetree Line, Mid-Canada Line i DEW Line

Pinetree Line była serią stacji radarowych zainstalowanych na północy (nie licząc Alaski) Stanów Zjednoczonych i na południu Kanady oraz częściowo wzdłuż wybrzeży oceanu Atlantyckiego i oceanu Spokojnego. Dowodzona przez Dowództwo Obrony Północnoamerykańskiej Przestrzeni Powietrznej i Kosmicznej. Stacje były operowane przez Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych (USAF) oraz Królewskie Kanadyjskie Siły Powietrzne (RCAF). Pinetree Line był pierwszym skoordynowanym systemem wykrywania bombowców i rakiet nadlatujących z ZSRR.

Plany utworzenia sieci radarów powstały w 1946 r. w kanadyjsko-amerykańskiej Stałej Wspólnej Komisji Obrony (PJBD). Koszt projektu w latach powojennych okazał się jednak zbyt wysoki, Kanada skoncentrowała się na stacjach radarowych w Ontario i w Quebecu a USA na środkowym zachodzie i wzdłuż wschodnich wybrzeży.