W styczniu 1945 na 1 Froncie Ukraińskim brał udział w walkach na terytorium Polski, w tym w walkach na północny zachód od Radomska i w rejonie Częstochowy, a później w operacji berlińskiej i wyzwalaniu Pragi.
Lata powojenne W okresie od 4 listopada 1949 roku do 15 grudnia 1952 roku pełnił służbę w Wojsku Polskim na stanowisku dowódcy 2 Korpusu Pancernego i 2 Korpusu Zmechanizowanego we Wrocławiu.
W 1953 roku ukończył Wyższy Kurs w Wyższej Akademii Wojskowej im. K.J. Woroszyłowa w Moskwie. Od 1958 roku pełnił służbę na stanowisku szefa katedry, a później kierownika fakultetu w Akademii Wojsk Obrony Przeciwlotniczej. W 1963 roku został przeniesiony w stan spoczynku. Na emeryturze mieszkał w Twerze i kierował wojskowymi klubami sportowymi.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari Order Krzyża Grunwaldu III klasy Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego Order Lenina Order Czerwonej Gwiazdy Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie) Order Bohdana Chmielnickiego III klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal „Za wyzwolenie Pragi” Krzyż Wojenny Czechosłowacki 1939
Przypisy
Bibliografia
Henryk Kosk, Generalicja polska, t.