Konstytucja cesarzy Teodozjusza i Walentyniana z roku 440 leges et constitutiones futuris certum est dare formam negotiis, non ad facta praeterita revocari, nisi nominatim etiam de praeterito tempore adhuc pendentibus negotiis cautum sit (jest oczywiste, że ustawy i konstytucje mają zastosowanie tylko do działań przyszłych, nie odnoszą się do przeszłych, chyba że wyraźnie zastrzeżono również, [że dotyczą] czynności zawisłych jeszcze z okresu przeszłego) C. 1,14,7 cyt. za: Wojciech Dajczak, Władysław Bojarski, Andrzej Sokala Verba Iuris – reguły i kazusy prawa rzymskiego Toruń 1995 , s. 32 sentencja nr 132, Władysław Rozwadowski Prawo rzymskie. Zarys wykładu wraz z wyborem źródeł Poznań 1992 , s. 28 i 230 przypis 27. Podobnie C. Th. 1,1,3 Omnia constituta non praeteritis calumniam faciunt, sed futuris regulam ponunt. (ustawy nie dotyczą przeszłych niesprawiedliwości, lecz stwarzają zasady na przyszłość) cyt. za: Paulina Święcicka Łacińska terminologia prawnicza 2012/2013 Wykład V Retroaktywność prawa..