Anna Boleyn (ur. ok. 1501, zm. 19 maja 1536 w Londynie) – córka Tomasza Boleyna i Elżbiety Howard, druga żona króla Henryka VIII Tudora, koronowana w 1533 na królową Anglii i Irlandii, matka Elżbiety I Tudor.
Dzieciństwo i młodość Data urodzenia thumb|Hever Castle rodzinna posiadłość rodziny Boleynów Historycy przyjmują dwie prawdopodobne daty narodzin Anny Boleyn: 1501 lub 1507.
Pochodzenie Najwcześniejszym wzmiankowanym przodkiem Boleynów był Geoffrey Boleyn, kupiec pochodzący z rodziny dzierżawców z Salle, który rozpoczynał swoją karierę jako czapnik, dochodząc do godności lorda majora Londynu. Pod koniec życia zakupił dworek Blickling Hall, jak również posiadłość w HeverPaston letters and papers of the fifteenth century, red. Norman Davis, Richard Beadle, Colin Richmond, Oxford University Press 2004, s. 224.Josephine Wilkinson, Mary Boleyn. The True Story of Henry VIII's Favourite Mistress, Amberley Publishing 2009, s. 14.. Tomasz Boleyn, ojciec Anny i wnuk Geoffreya Boleyna, był znającym wiele języków obcych szanowanym dyplomatą, wysyłanym przez króla Henryka VIII na misje dyplomatyczne. W czasie trwania związku Henryka z Anną był faworytem królewskim obdarzonym przez niego tytułami hrabiego Wiltshire i hrabiego Ormonde. Matka Anny Boleyn, Elżbieta Howard, była córką Tomasza Howarda, 2.