W 1899 roku część zabudowań klasztornych rozebrano pod wytyczoną ulicę Masztalarską.
8 stycznia 1926 roku prymas Polski Kardynał abp Edmund Dalbor zaprosił salezjanów do Poznania, którym przekazano kościół z klasztorem przy ul. Wronieckiej. Po dokonaniu remontu, 6 czerwca 1927 roku Prymas Polski Kardynał abp Edmund Dalbor, poświęcił kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Wspomożycielki Wiernych. Salezjanie założyli oratorium dla chłopców. W latach 1931–1937 jego dyrektorem był ks. Augustyn Piechura, w tym czasie uczęszczało tam ok. 180 chłopców. W oratorium działały: Towarzystwo Najświętszego Sakramentu, Towarzystwo Maryjne, Kółko Misyjne, Towarzystwo Wesołości, Kółko Teatralne i Towarzystwo św. Jana Bosko.
Z oratorium wywodziła się bohaterska „Piątka” męczenników: Edward Klinik, Franciszek Kęsy, Jarogniew Wojciechowski, Czesław Jóźwiak i Edward Kaźmierski. Zostali oni aresztowani przez Gestapo we wrześniu 1940 roku, za przynależność do tajnej Wojskowej Organizacji Ziem Zachodnich;