Kiedy polimeraza skończy dobudowywać nukleotydy, kolejny enzym – nukleaza – musi usunąć niepotrzebne już startery. Fragmenty Okazaki łączone są ze sobą przez enzym ligazę.
Mówiąc o replikacji, należy wprowadzić pojęcie replikonu. Replikon jest jednostką replikacji, za którą przyjęto uważać odcinek DNA zawierający miejsce startu oraz przylegające sekwencje uczestniczące w kontroli tego procesu.
W procesie replikacji można wyróżnić trzy zasadnicze etapy: inicjację (jest to początek procesu. Miejsce o specjalnej sekwencji nukleotydów ma od 200 do 300 par nukleotydów; tu przyłącza się białko inicjatorowe i działają helikazy w celu rozdzielenia obu nici – powstają widełki replikacyjne, przesuwające się z prędkością 1000–3000 nukleotydów na minutę.) elongację (jest to proces wstawiania nowych nukleotydów na zasadzie komplementarności, czyli syntezy nowych nici DNA w sposób ciągły na nici skierowanej do poruszających się widełek replikacyjnych i nieciągły – fragmenty Okazaki – na nici drugiej) terminację (brakujące odcinki są uzupełniane przez polimerazę DNA, a łączenie nukleotydów w ciągłą nić katalizowane jest przez ligazy DNA).
Kategoria:Replikacja DNA