czarnkowskiego (miejscowości: miasto Trzcianka, wsie Biała, Bukowiec, Gajewo, Kuźnica Czarnkowska, Łomnica (niem. Lemnitz), Niekursko, Nowa Wieś (niem. Neudorf), Radolin, Radolinek, Radosiew, Runowo, Rychlik (niem. Karolina), Sarcz (niem. Zaskerhütte), Siedlisko (niem. Stieglitz), Smolarnia (niem. Theerofen), Straduń (niem. Straduhn), Teresin (niem. Theresia), Wrząca, Zofiowo); wieleńskiego (Krzyż i Wieleń Północny) chodzieskiego (miejscowości: Ługi Ujskie (niem. Usch Hauland), Motylewo (niem. Küddowtal), Skórka i Stobno (niem. Stöwen).
20 listopada 1919 obszary te podporządkowano prowizorycznej rejencji w Pile, a 15 grudnia 1919 utworzono z nich powiat notecki (niem. Netzekreis) z siedzibą w Trzciance, który w 1922 wszedł w skład wszedł w skład prowincji Grenzmark Posen – Westpreussen.
Obowiązki landrata przyjął od 16 września 1919 asesor rządowy, dr Freiherr Horst von Cornberg, najpierw zastępczo, a od 25 listopada 1919 pełnoprawnie. Pod względem powierzchni (986,71 km²) powiat zajmował trzecie miejsce w ramach Marchii Granicznej. W jego obrębie zamieszkiwało: 41.326 mieszkańców w 1919 (trzecie miejsce), a 38.109 w 1922 (piąte miejsce)Stefan Lamparski, Pieniądz zastępczy powiatu noteckiego, Muzeum im. Wiktora Stachowiaka w Trzciance, Trzcianka, 1982, s. 5.