Wiele dawnych kalendarzy miało charakter księżycowy lub księżycowo-słoneczny. Bez odpowiednich interkalacji pory roku szybko przesuwałyby się względem miesięcy, dlatego w różnych kulturach wprowadzano dodatkowe miesiące lub korekty dni. Liczby dwanaście i trzynaście uzyskały przez to znaczenie kulturowe, ponieważ odpowiadają relacji między miesiącami księżycowymi a rokiem słonecznym.
W innych częściach świata wykształciły się odmienne, często bardzo złożone systemy kalendarzowe. W Mezoameryce cywilizacja Majów używała kilku powiązanych kalendarzy, łączących funkcje religijne i astronomiczne. Z kolei w epoce nowoczesnej próbę pełnej racjonalizacji rachuby czasu podjęto podczas rewolucji francuskiej, gdy wprowadzono kalendarz republikański, ostatecznie zarzucony po kilku latach.
Historia przyrządów do pomiaru czasu mały|Poziomy zegar słoneczny w Canberze Do historycznych urządzeń służących do pomiaru czasu należały między innymi zegary słoneczne, klepsydry, zegary wodne i wczesne zegary mechaniczne. Każde z tych narzędzi mierzyło czas pośrednio, przez ruch cienia, przepływ cieczy, przesypywanie się piasku albo regularny ruch mechanizmu. Ich dokładność była ograniczona, ale wystarczała do potrzeb życia codziennego, religii, żeglugi czy organizacji pracy.