W filozofii pytanie o czas dotyczy również tego, czy jest on własnością świata, sposobem porządkowania doświadczenia, czy też relacją między zmianami i stanami rzeczy.
W fizyce stosuje się przede wszystkim definicję operacyjną: czas jest tym, co wskazuje odpowiednio zdefiniowany zegar. Takie ujęcie nie rozstrzyga o „istocie” czasu, ale umożliwia jego ścisły pomiar i porównywanie wyników w nauce oraz technice.
Trudność definicyjna polega między innymi na tym, że pojęcie czasu pełni różne role w odmiennych dziedzinach. W naukach przyrodniczych jest wielkością mierzalną, w historii służy do budowania chronologii, w informatyce i technice porządkuje sekwencje operacji, a w filozofii i psychologii odnosi się także do przeżywania zmiany, pamięci i oczekiwania. Z tego powodu próby stworzenia jednej całkowicie ogólnej definicji czasu często prowadzą do błędnego koła lub definicji zbyt ubogich, by objąć wszystkie te zastosowania.
Tradycyjnie czas wyznaczano przez obserwację ruchów okresowych, takich jak pozorny ruch Słońca, fazy Księżyca czy wahania wahadła.