Kontynuował działalność misyjną na terenie republiki Komi. Od 6 października 1995 archimandryta.
8 października 1995 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego nominował go na biskupa syktywkarskiego i workuckiego. Uroczysta chirotonia miała miejsce 19 grudnia tego samego roku w soborze Objawienia Pańskiego w Moskwie. W 2005 uzyskał tytuł kandydata teologii za pracę dotyczącą najnowszej historii Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, obronioną na Kijowskiej Akademii Duchownej. Odznaczony w 2001 orderem Przyjaźni Narodów.
Był zdecydowanym przeciwnikiem ruchu ekumenicznego. W artykule opublikowanym na stronie eparchii syktywkarskiej i workuckiej w maju 2010 utożsamił prowadzenie dialogu międzyreligijnego z działalnością masonerii i stwierdził, że jedyną jego formą może być dążenie do nawrócenia chrześcijan innych wyznań na prawosławieЕпископ Сыктывкарский и Воркутинский РПЦ МП Питирим выступил с открытым обличением экуменизма в своей Церкви.
W 2016 jego tytuł uległ zmianie na biskup syktywkarski i komi-zyriański w związku ze zmianą granic eparchii. W tym samym roku hierarcha został podniesiony do godności arcybiskupa.
Był członkiem Związku Pisarzy Rosji.
Zmarł w 2025.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1961 Kategoria:Rosyjscy biskupi prawosławni Kategoria:Absolwenci Kijowskiej Akademii Duchownej Kategoria:Eparchia syktywkarska Kategoria:Zmarli w 2025