Ruch Państw Niezaangażowanych (, NAM) – ruch, który skupia ponad 100 państw nie wiążących się z żadnym z istniejących bloków politycznych. Inicjatywa tego typu ruchu wynika z koncepcji Mahatmy Gandhiego.
W czasie zimnej wojny państwa te szukały pośredniej drogi między blokiem wschodnim a blokiem państw związanych z NATO. Inicjatywę na przełomie lat 40. i 50. zapoczątkował premier Indii, Jawaharlal Nehru. Przekonał on do swojej koncepcji: prezydenta Egiptu, Gamala Nasera; prezydenta Indonezji Sukarno; prezydenta Ghany Kwame Nkrumaha; jugosłowiańskiego przywódcę, Josipa Broza Titę.
Założenia ruchu Ruch wyrósł z koncepcji politycznej Mahatmy Gandhiego i polityki zagranicznej realizowanej przez jego następcę, Jawaharlala Nehru w latach 40. i 50. Inicjatywy utworzenia Ruchu Państw Niezaangażowanych pojawiła się na konferencjach – państw Azji w Nowym Delhi w 1947 roku oraz konferencji Azji i Afryki w 1949. Twórcy ruchu z koncepcji Gandhiego przejęli postulaty pacyfizmu i oporu przeciwko przemocy.