Ówczesny burmistrz Słupska (a właściwie Stolp im Pommern), Hans Matthes (funkcję burmistrza sprawował w latach 1893-1905), wydał na budowę sumę dwukrotnie przekraczającą kwotę przeznaczoną na ten cel przez Radę Miejską, tj. 600 tys. marek zamiast przewidzianych 300 tys. Nowy ratusz był zdecydowanie za duży, jak na potrzeby ok. 30-tysięcznego miasta. Dodatkowo, rozbudowując miasto i kanalizując je, zadłużył kasę miejską na ok. 2 mln marek. Trzy lata po oddaniu ratusza do użytku musiał zrezygnować z urzędu w atmosferze skandalu. Dopiero w roku 1924 słupszczanie uznali w pełni zasługi Hansa Matthesa dla rozwoju miasta i przyznali mu tytuł Honorowego Obywatela Miasta. Jego imieniem nazwali też jedną z miejskich ulic. Po ponad stu latach od wzniesienia siedziba władz miejskich jest już za ciasna dla blisko 100-tysięcznego Słupska. Ostatnio na potrzeby urzędu miasta zaadaptowana została zbudowana w 1866 roku willa Levy Friedlaendera, jeden z najstarszych budynków powstałych na obrzeżach ówczesnego placu Stephana. Swoje pierwsze pięć minut miał nowy Ratusz 5 września 1910 roku, kiedy to posłużył za rezydencję dla bawiącej w ówczesnym Stolpie niemieckiej pary cesarskiej. Burmistrzem miasta był wtedy ob.