Jego doktryna sprawdziła się w praktyce. Stany Zjednoczone posiadając posiadłości zamorskie na obu oceanach odczuły gwałtowną konieczność budowy kanału łączącego oba wybrzeża kontynentu. Doktryna Mahana została w całości przyjęta przez marynarkę wojenną Stanów Zjednoczonych i w dużym stopniu wpłynęła na brak należytego przygotowania floty amerykańskiej do II wojny światowej.

Wczesne lata Jego ojcem był Dennis Hart Mahan (profesor Akademii Wojskowej Stanów Zjednoczonych), a matką Maria Helena Mahan. Uczęszczał do szkoły Saint James, należącej do Kościoła Episkopalnego, była to przygotowawcza akademia w zachodnim Maryland. Następnie studiował na Uniwersytecie Columbia przez okres dwóch lat, gdzie był członkiem Klubu Debaty Philolexian, po czym – wbrew woli rodziców – przeniósł się do Akademii Marynarki Wojennej, którą ukończył drugiej klasie w 1859 roku. W czasie Wojny Secesyjnej – jako oficer marynarki Unii – brał udział w bitwie w cieśninie Port Royal, a potem w blokadzie wybrzeży Konfederacji. Jednak ani przez te pięć lat, ani przez 20 następnych nie odznaczył się niczym specjalnym, awansując po drodze do rangi komandora. Jego zainteresowania skupiały się głównie na potędze morskiej jako takiej, a nie na samych okrętach.