przedostał się nielegalnie do ZSRR, po czym aresztowano go, ale zdołał zbiec. Powrócił do Paryża. W 1928 r. został skierowany przez gen. A. P. Kutiepowa do Rumunii w celu współpracy z wywiadem brytyjskim skierowanej przeciwko miejscowym komunistom. Tam wstąpił do organizacji kontrwywiadowczej wewnątrz ROWS Wewnętrzna Linia. W 1936 r. wyjechał do Bułgarii, gdzie został właścicielem ziemskim. Jednocześnie stał na czele III Oddziału ROWS i miejscowego oddziału Wewnętrznej Linii. W 1938 r. przybył do Ankary, gdzie był kierowcą w szwajcarskim poselstwie. W 1940 r. powrócił do Bułgarii. Po zaatakowaniu ZSRR przez wojska niemieckie 22 czerwca 1941 r., przybył jako ochotnik wraz z grupą rosyjskich emigrantów z ROWS na front wschodni, wstępując do Wehrmachtu. Pełnił funkcję tłumacza. Jednocześnie został współpracownikiem Abwehry. Od końca 1944 r. służył w stopniu porucznika w sztabie Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji gen. Andrieja A. Własowa. Pod koniec wojny dostał się do niewoli amerykańskiej. Do 1948 r. przebywał w obozie dla uchodźców w Salzburgu, po czym wyjechał do Argentyny.