Do szpitali w Szui trafiło 11 rannych obrońców cerkwi oraz 27 żołnierzy lub milicjantów, z czego trzech ciężko pobitych.
Ofiary zamieszek Według opisu wydarzeń z Szui przyjętego następnie przez Sobór Biskupów Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego jako oficjalny żywot kanonizowanych w 2000 nowomęczenników szujskich, znane są dane osobowe czterech osób zabitych pod soborem w Szui 15 marca 1922. Byli to: Nikołaj Małkow, Awksientij Kałasznikow, Siergiej Miefodijew oraz młoda dziewczyna imieniem Anastasija.
Oficjalna wersja wydarzeń Według raportu I. Korotkowa, sekretarza komitetu gubernialnego w Iwanowie-Wozniesieńsku sporządzonego dwa dni po zamieszkach, mieszkańcy Szui zostali podburzeni do wystąpienia przeciwko konfiskacie cennego wyposażenia soboru w mieście przez miejscowych eserowców oraz kapłanów prawosławnych o poglądach monarchistycznych. Mieszkańcy Szui mieli zgromadzić się pod soborem Zmartwychwstania Pańskiego i rozbroić część czerwonoarmistów i milicjantów udających się do świątyni. W odpowiedzi żołnierze oddali strzały w kierunku tłumu, używając broni długiej oraz karabinu maszynowego, zabijając 5 osób i raniąc dalszych 15. Zginął również jeden czerwonoarmista. W raporcie Korotkowa pojawia się również wzmianka o proteście robotników z dwóch fabryk w Szui, które przerwały pracę na jeden dzień.