Ernest Charles Thomas Troubridge (ur. 15 lipca 1862 w Hampstead, zm. 28 stycznia 1926 w Biarritz) – brytyjski dowódca wojskowy, admirał Royal Navy w czasie I wojny światowej.
Życiorys Pochodzenie i początek służby Ernest Troubridge urodził się w londyńskiej dzielnicy Hampstead jako trzeci syn sir Thomasa Troubridge’a, pułkownika armii brytyjskiej wsławionego odwagą w czasie wojny krymskiej i poważnie rannego (stracił prawe ramię i lewą stopę) w bitwie pod Inkermanem. W rodzinie były silne tradycje służby wojskowej, dziadek i pradziadek Ernesta byli oficerami marynarki, dalszymi krewnymi byli Alexander i Thomas CochranowiePaul G. Halpern, Troubridge, Sir Ernest Charles Thomas (1862–1926).
Młody Ernest Troubridge ukończył Wellington College w Crowthorne, by w 1875 roku wstąpić w szeregi marynarki wojennej. Jako kadet przeszedł edukację w Royal Navy College w Dartmouth i w 1884 roku otrzymał promocję na stopień porucznika marynarkiSpencer C. Tucker (red.), The Encyclopedia of World War I, str. 1185.. W cztery lata później wykazał się osobistą odwagą, ratując marynarza, który znalazł się za burtą okrętu podczas pobytu w zatoce Suda na Krecie.