Przyjęto, że elementy rakiety będą transportowane między zakładami produkcyjnymi a kosmodromem Wostocznyj drogą kolejową, co narzuciło wymogi co do rozmiarów konstrukcji. Średnica gotowego bloku nie powinna była przekraczać 3,8 m. To ograniczenie oraz wymogi bezpieczeństwa narzuciły z kolei sposób konstrukcji przyszłej rakiety, postawiono na jej modułowość. Pierwszy stopień miał składać się z 3-5 takich samych bloków zawierających zbiorniki na paliwo i utleniacz oraz silnik.
Przyjęta koncepcja modułowej konstrukcji rakiety pozwoliła na opracowanie rakiety składającej się z 5 bloków umożliwiającej wynoszenie ładunków o masie do 50 t. Kolejnym ważnym zagadnieniem była ochrona środowiska, dlatego też paliwem przewidzianym do napędu pierwszego stopnia była nafta, zaś ciekły wodór przewidziano jako paliwo do napędu drugiego stopnia rakiety.