W latach 1918–1920 pracował jako nauczyciel gimnazjalny w Arensburgu, w 1919 wyjechał do Schwerina wraz z rodziną i przyjął obywatelstwo niemieckie. Od 1920 do 1922 w Warnemünde. Nie przyjął propozycji objęcia katedry Uniwersytetu w Tartu w 1921. Od 28 czerwca 1922 do 1930 profesor nadzwyczajny anatomii porównawczej na wydziale matematyczno-przyrodniczym Uniwersytetu Stefana Batorego. Wakacje letnie spędzał w rodzinnych stronach, gdzie zastał go wybuch II wojny światowej. Po zajęciu Estonii przez Rosjan zadeklarował narodowość niemiecką i został odesłany do Niemiec. Pracował jako kustosz zbiorów zoologicznych na niemieckim uniwersytecie w Poznaniu, w latach 1942–1943 wykładał zoologię systematyczną i anatomię porównawczą kręgowców. Od 1945 w Brockum, zaniechał pracy naukowej z powodu całkowitej utraty słuchu.
23 października 1913 ożenił się z Iną, baronową SassStanisław Łoza, Czy wiesz kto to jest?, Główna Księg. Wojskowa, 1938, s. 485–486.. Z tego małżeństwa urodziło się czworo dzieci: Ursula Alice Jeanne (1918), Gisela Emilie Bertha (1920), Agnes Elisabeth Irene (1923) i Wolfgang Wladislaw Albert (1926).