Słownik lekarzów polskich obejmujący oprócz krótkich życiorysów lekarzy polaków oraz cudzoziemców w Polsce osiadłych, dokładną bibliografią lekarską polską od czasów najdawniejszych aż do chwili obecnej. 1883 s. 321. Napisał wówczas podręcznik ginekologii sądowej Sudiebnaja ginekołogja (Petersburg, 1878), za którego sprawą uważany jest za pioniera ginekologii sądowej w Rosji. Był też jednym z tłumaczy na rosyjski podręcznika patologii sądowej autorstwa Johanna Ludwiga Caspra.
Od 1876 prowadził prywatny zakład przyrodoleczniczy „Roomassaare” w Kuressaare na wyspie Sarema. Lecznica była popularna wśród zamożnych pacjentek z Petersburga, Tallinna i Rygi, a dochód pozwolił Mierzeyewskiemu na zakup majątku Tickhof.
Był kawalerem Orderu św. Stanisława I klasy.
Zmarł po kilkuletniej chorobie, pochowany jest na cmentarzu w Kudjape.
Po jego śmierci w 1918 lecznicę prowadził syn Gonzago. W 1941 pożar zniszczył zabudowania zakładu, obecnie w tym miejscu znajduje się park miejski i kamień z pamiątkową tablicą.
Ożenił się 21 kwietnia 1876 w Sankt Petersburgu z Auguste Jeanne Petit de Sancerre (1855–1916). Z tego związku urodziło się dwóch synów: Wladislaus Eugen von Szeliga-Mierzeyewski (1882–1959) i Gonzago von Szeliga-Mierzeyewski (1884–1966).