od 2018 roku jest także notowany w przyległych rejonach zachodniej Tajlandii. Jest szeroko rozprzestrzeniony na terenach nizinnych. Maksymalna wysokość, na jakiej występuje, to około 900 m n.p.m.
Ekologia i zachowanie Biotop Zamieszkuje różne typy siedlisk: zarośla, tereny uprawne, miejskie parki, lasy liściaste, suche obrzeża terenów podmokłych, półpustynie czy otwarte przestrzenie z rozproszonymi drzewami.
Pożywienie Żywi się głównie owocami i bezkręgowcami.
Rozród Legi notowano od marca do września. W sezonie wyprowadza więcej niż jeden lęg. Gniazdo w kształcie kubka zbudowane jest głównie z gałązek i umieszczone w krzewie lub kępie bambusów na wysokości do 2 m nad ziemią. Oboje rodzice opiekują się pisklętami.
Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje bilbila kreskouchego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku, stosuje jednak (jak wyżej wspomniano) starsze, szersze ujęcie systematyczne. Liczebność populacji nie jest dokładnie znana, aczkolwiek ptak ten opisywany jest jako pospolity do bardzo licznego. Trend liczebności populacji uznaje się za prawdopodobnie stabilny.
Przypisy
Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bilbile Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1862 roku