Za udział w tej wojnie otrzymał Order Czerwonego Sztandaru (2 stycznia 1937) i tytuł Bohatera Związku Radzieckiego (21 czerwca 1937) oraz podpisany osobiście przez Stalina awans ze stopnia lejtnanta na pułkownika. Hiszpanię opuścił w czerwcu 1937.
22 lutego 1938, w wieku zaledwie 29 lat, został mianowany zastępcą dowódcy sił powietrznych Leningradzkiego Okręgu Wojskowego i kombrigiem (dowódcą brygady). W czasie wojny zimowej (radziecko-fińskiej) był dowódcą sił powietrznych 8 Armii, a za wojnę tę po raz drugi otrzymał Order Lenina. 4 czerwca 1940 otrzymał stopień generała-majora lotnictwa.
Gdy nastąpił atak Niemiec na ZSRR – 22 czerwca 1941 – Kopiec był dowódcą sił powietrznych Frontu Zachodniego (utworzonego ze Specjalnego Zachodniego Okręgu Wojskowego). 22 czerwca 1941, późnym wieczorem zastrzelił się w kwaterze głównej dowódcy Frontu Zachodniego w Mińsku, po otrzymaniu rozkazu ofensywy na atakującą niemiecką Grupę Armii „Środek”, nie dysponując już odpowiednimi siłami do jego wykonania (na 26 lotniskach okręgu zbombardowanych przez Niemców w tym dniu, zniszczeniu uległo 528 radzieckich samolotów z ogólnej liczby 1453, dalszych 204 stracono w walce).