Służba thumb|left|U.S. Army Field Artillery Museum, Fort Sill, Oklahoma thumb|left|U.S. Army Field Artillery Museum, Fort Sill, Oklahoma Pierwsze operacyjne użycie haubic kal. 240 mm miało miejsce w styczniu 1944 roku podczas bitwy o Anzio. Debiut w warunkach bojowych skończył się połowicznym sukcesem. Haubice 240 mm były używane tam wraz z działami 8-calowymi (203 mm) do zwalczania ognia dział niemieckich podobnej klasy i do odpowiadania na ogień działa kolejowego 280 mm działającego w rejonie lądowania pod Anzio.
We Włoszech haubice te dowiodły swojej przydatności w niszczeniu kluczowych mostów z dalekiej odległościZaloga, Delf US Field Artillery of World War II, s. 33.. Oficerowie artylerii donosili o „niszczycielskiej sile ognia i nieprawdopodobnej celności” i o ważnej roli tych dział w kampanii włoskiej.
Podczas bitwy o Monte Cassino użyto ich do niszczenia pozostałości po zbombardowanym klasztorze Monte Cassino. Na froncie włoskim mała liczba tych dział była używana przez brytyjską 8 Armię. Pomimo początkowych obaw przed wdrażaniem tego typu ciężkiej artylerii, dowódcy amerykańskiej 5 Armii nazwali te działa „najbardziej zadowalającą bronią” w służbie w roku 1944.