Budowa geologiczna i rzeźba Uzbekistan leży w zachodniej części fałdowego pasma uralsko-mongolskiego, zaś na terytorium tego kraju wyróżnia się dwie główne jednostki geologiczne. Są to: zajmująca prawie całe terytorium płyta turańska oraz obszar kazachsko-tienszański, który zajmuje południowo-wschodnią część kraju. Paleozoiczne struktury Tienszanu wraz ze strukturami Uralu i Pogórza Kazachskiego tworzą podłoże północnej i wschodniej części płyty turańskiej, którą przykrywa seria utworów mezozoicznych.
Większość powierzchni kraju zajmują równiny, gdzie głównym obszarem jest Nizina Turańska. W zachodniej części kraju leży południowo-wschodnia część wyżyny Ustiurt, która wznosi się maksymalnie 292 m n.p.m. Wyżyna ta opada stumetrową krawędzią do Jeziora Aralskiego i delty Amu-darii. Na gliniastej powierzchni owej wyżyny występują zagłębienia, które okresowo wypełniają się wodą. Północna i środkowa część kraju jest pokryta czerwonymi piaskami pustyni Kyzył-Kum. W jej centralnej części znajdują się niewielkie pasma ostańcowe: Tamdy-tau o maksymalnej wysokości 922 m n.p.m. Kuldżuk-tau (785 m n.p.m.) i Bukan-tau (764 m n.p.m.). W obrębie pustyni Kyzył-Kum znajdują się lotne piaski na południu kraju. Tam też znajduje się najniższy punkty kraju – Zapadlisko Minbułackie leżące na 12 m p.p.m.