W 1776 był kopistą w Departamencie Interesów Cudzoziemskich Rady Nieustającej. W 1777 wyjechał wraz z ministrem pełnomocnym Karolem Boscamp-Lasopolskim do imperium osmańskiego. Po 1779 był przez dwa lata polskim Chargé d’affaires w Stambule. W 1782 mianowany sekretarzem Rady Nieustającej do spraw zagranicznych. Był posłem na sejm 1786 roku z województwa inflanckiegoAdam Danilczyk, W kręgu afery Dogrumowej. Sejm 1786 roku, Warszawa 2010, s. 192..
Towarzyszył królowi Stanisławowi Augustowi Poniatowskiemu na zjazd kaniowski w 1787. Od cesarzowej Katarzyny II otrzymał wówczas tabakierę kameryzowaną brylantami. Obecny był w czasie spotkania króla Polski z cesarzem Józefem II w Korsuniu.
Po uchwaleniu konstytucji 3 maja został sekretarzem stanu do spraw zagranicznych Straży Praw. Wyjechał do Drezna by przekonać elektora do przyjęcia wyboru na przyszłego króla. W sierpniu 1791 był obecny na zjeździe cesarza Leopolda II z królem pruskim Fryderykiem Wilhelmem II w Pillnitz.