Osią powieści jest stopniowe uruchamiania zakładów pracy, szkół, agend Urzędu Miejskiego, przejmowanych od Armii Czerwonej w stanie kompletnej ruiny (zakłady produkcji taboru kolejowego, fabryka cukierków, stocznia, tramwaje, elektrownia, gazownia i inne). Odbudowa pokazana jest oczami bohaterów, reprezentujących rozmaite poglądy i doświadczenia życiowe. Najważniejsi z nich to: Paweł Szumski - prezydent miasta, przedwojenny komunista z KPP, Marian Maliniak - sekretarz komitetu miejskiego PPR (akcja toczy się przed zjednoczeniem i powstaniem PZPR), inwalida wojenny, robotnicza rodzina Bewanków z warszawskiej Woli, dobry Niemiec - przedwojenny komunista z Elbląga - Konnecker, Zbyszek Bogdaniecki - birbant, złodziej, spekulant i dywersant, Joasia Paduch - ideowa, młoda, pełna zapału szefowa Wydziału Kwaterunkowego, zakochana początkowo w Bogdanieckim, ostatecznie porzuca go i wybiera wierność ideałom komunizmu, towarzyszka Trawińska - przedwojenna działaczka spółdzielcza, Lena Filipowiczowa - przewodnicząca Wydziału Szkolnego, kobieta z ciężką przeszłością wojenną, Albert Skierski (właściwie Wojciech Iskierski) - lekarz, Juliusz Dworecki - dyrektor zakładów naprawy taboru kolejowego, człowiek niezbyt przekonany do nowego ustroju, Ryszard Kałużyński - spółdzielca.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Miasto nowych ludzi · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.