W ten sposób sulfonamidy działają jako inhibitory kompetycyjne syntezy. Nie prowadzi to do śmierci bakterii, ale zatrzymuje ich rozwój (działanie bakteriostatyczne).
thumb|500px|center|Podobieństwo strukturalne amidów kwasu sulfanilowego (po lewej) i PABA (pośrodku). Po prawej cząsteczka kwasu dihydrofoliowego z uwidocznioną resztą PABA
Substancje, będące (podobnie jak sulfonamidy) analogami PABA, np. prokaina czy tetrakaina, powodują osłabienie działania sulfonamidów, przez wypieranie ich z miejsca działania (enzymu). Z tego powodu nie powinno się tych leków stosować razem.
Sulfonamidy nie są skuteczne wobec bakterii zdolnych do wykorzystywania form kwasu foliowego dostępnych w środowisku.
Zakres działania i zastosowanie Amidy kwasu sulfanilowego są lekami o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Działają na bakterie Gram-ujemne i Gram-dodatnie, w tym na: paciorkowce dwoinki zapalenia płuc (pneumokoki), rzeżączki, zapalenia opon mózgowych pałeczkę okrężnicy pałeczki Shigella i Salmonella pałeczki z rodzaju Nocardia promieniowce chlamydie gronkowce laseczki beztlenowe pałeczki ropy błękitnej i wiele innych
Oprócz bakterii sulfonamidy działają też przeciw pierwotniakom (np.