Jednocześnie wchodził w skład komisji wojskowej zajmującej się organizacją lotnictwa. W czerwcu 1920 r. stał tymczasowo na czele wydziału lotniczego. 12 września tego roku został zastępcą dowódcy sił powietrznych wojsk gen. Piotra N. Wrangla. W poł. listopada wraz z resztą wojsk ewakuował się drogą morską z Krymu do Gallipoli. Na emigracji zamieszkał w Królestwie SHS. Po zajęciu Jugosławii przez wojska niemieckie w kwietniu 1941 r., wstąpił ochotniczo do Rosyjskiego Korpusu Ochronnego, w którym służył jako oficer do końca wojny. Po jej zakończeniu wyjechał do USA.
Linki zewnętrzne Biografia płk. Iwana N. Tunoszewskiego (jęz. rosyjski)
Bibliografia M. S. Nieszkin, W. M. Szabanow, Биографический справочник. Авиаторы - кавалеры ордена Св. Георгия и Георгиевского оружия периода Первой мировой войны 1914-1918, 2006
Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III Rzeszą Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1976