Dicta aurea, stanowiąc cenne świadectwo wczesnej mistyki franciszkańskiej.
Idzi odbył wiele pielgrzymek do różnych sanktuariów, m.in. do Rzymu, Santiago de Compostela i do Ziemi Świętej. W 1219 roku udał się do Tunisu głosić Ewangelię wśród muzułmanów, jednak misja zakończyła się niepowodzeniem. W rok później Idzi powrócił do Włoch. W 1226 roku przeniósł się do Fabriano (w pobliżu Perugii), gdzie prowadził żywot pustelnika i oddawał się kontemplacji.
Zmarł 23 kwietnia 1262 roku w Perugii, uważany za świętego już za życia.
Kult Relikwie bł. Idziego spoczywają w miejscowym kościele franciszkanów konwentualnych.
Kult Idziego zatwierdził Pius VI w 1777, wyznaczając jego wspomnienie na 23 kwietnia.
Obecnie Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w Kościele katolickim 22 lub 23 kwietniaZ uwagi na fakt, że w Kościele katolickim w Polsce, jak i w niektórych krajach, 23 kwietnia obchodzone jest wspomnienie św. Wojciecha i ma rangę uroczystości liturgicznej, bł. Idziego z Asyżu polski Kościół wspomina w wigilię jego śmierci, tj. 22 kwietnia..
Zobacz też
Idzi – inne postaci o tym imieniu
Przypisy
Bibliografia na oficjalnej stronie OFM w Polsce Błogosławiony Idzi z Asyżu, zakonnik – brewiarz.katolik.pl [ostatnia aktualizacja: 29.04.2009]
Kategoria:Włoscy franciszkanie (OFM) Kategoria:Włoscy błogosławieni katoliccy Kategoria:Zmarli w 1262 Kategoria:Ludzie urodzeni w Asyżu Kategoria:Ludzie związani z Fabriano