W pobliżu mieszczą się pawilony z kamiennymi tablicami, wieża dzwonu i wieża bębna.
Największym budynkiem jest położony w centralnej części kompleksu Pawilon Siakjamuniego, gdzie znajduje się kamienny ołtarz z drewnianym, pozłacanym posągiem Siakjamuniego, pozioma tablica z inskrypcjami cesarza Qianlonga oraz płyty z zapiskami Cixi.
Za Pawilonem Siakjamuniego mieści się wzniesiony na podwyższeniu i otoczony białą, marmurową balustradą Pawilon Amitabhy. Po jego północnej i południowej stronie stoją dwie kamienne tablice upamiętniające przebudowę świątyni – północna powstała w 1478, a południowa w 1504 roku. Obok pawilonu rosną stare miłorzęby, w tym jeden mający ok. 25 metrów wysokości i liczący sobie ok. 900 lat.
W Pawilonie Dabeitang przechowywano sutry. Na północny zachód od budynku stoi kamienna tablica z dynastii Liao, będąca najstarszym zabytkiem w świątyni. Tablica ma 2 m wysokości i metr szerokości, została zapisana w 1068 roku, jednak część inskrypcji uległa zamazaniu.