Podczas Ogólnokrajowego Zjazdu Kół Księży w lutym 1952 w Warszawie zasiadł w Prezydium Głównej Komisji Księży. Wikariuszem kapitulnym został wybrany dnia 25 listopada 1952 w czasie zebrania Okręgowej Komisji Księży. Jego wybór był nieważny, ponieważ został dokonany pod presją WRN w Katowicach, na co wskazuje chociażby fakt, iż proces głosowania był nadzorowany przez Jerzego Ziętka. Po objęciu urzędu wszystkie stanowiska obsadził księżmi sympatyzującymi z ruchem księży patriotów i wprowadził własne porządki. Dnia 10 stycznia 1954 uległ wypadkowi samochodowemu, do którego doszło w miejscowości Bełk. Wracał wówczas z rekolekcji dla kapłanów, które odbywały się w Kokoszycach. Zmarł 13 stycznia wskutek obrażeń doznanych w wypadku. Został pochowany 17 stycznia 1954 w Katowicach w podziemiach Kościoła Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Katowicach.
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (uchwałą Rady Państwa z 22 lipca 1953, za zasługi w pracy społecznej). Złoty Krzyż Zasługi (1951).
Przypisy
Bibliografia Bednorz Filip, [w:] Słownik biograficzny duchowieństwa (archi)diecezji katowickiej 1922−2008, red. nauk. Jerzy Myszor, Katowice: Księgarnia św. Jacka, 2009, , s.