W styczniu 1914, po ukończeniu kursu podoficerskiego w Rabce, wrócił do Warszawy, gdzie dowodził IV plutonem kompanii warszawskich Polskich Drużyn Strzeleckich. W czerwcu 1914 wyjechał potajemnie na kurs oficerski w Nowym Sączu (wówczas w zaborze austriackim).
I wojna światowa
W czasie I wojny światowej, na początku sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich Józefa Piłsudskiego. Początkowo – do 1 stycznia 1915 służył w 1 pułku piechoty, a następnie w 5 pułku piechoty w składzie I Brygady, z którym do 10 sierpnia 1917 przeszedł cały szlak bojowy. Uczestniczył m.in. w bitwie pod Krzywopłotami, Łowczówkiem, Nidą oraz Kostiuchnówką. Był trzykrotnie ranny, m.in. 17 maja 1915 został zraniony w nogę w czasie bitwy pod Konarami. W 1917, po kryzysie przysięgowym, od 11 sierpnia tego roku do 10 stycznia 1918 przebywał w obozie dla internowanych oficerów Legionów w Beniaminowie. 12 stycznia 1918 został dowódcą klasy i wykładowcą przedmiotu „umocnienia polowe” w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. W lutym 1918 wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej (tzw. Polnische Wehrmacht). 27 marca 1918 mianowano go na stopień porucznika.