Po wojnie wyremontował go ówczesny najemca Adolf Szmek. Po rozwiązaniu KČST w 1948 obiekt został przekazany państwowym przedsiębiorstwom Beskydské hotely a restaurace, a następnie Restaurace a jídelny. W 1963 schronisko przeszło gruntowny remont i rozbudowę. Powiększono wówczas werandę, jadalnię, zainstalowano spalinowy agregat prądotwórczy. Dodatkowo na polanie w pobliżu obiektu wybudowano dziesięć domków letniskowych oferujących łącznie 30 noclegów (w samym budynku schroniska udzielano 8 noclegów). Domki nie były remontowane i do 1990 roku uległy całkowitemu zniszczeniu.
Po aksamitnej rewolucji budynek schroniska powrócił do swojego przedwojennego właściciela czyli trzynieckiego oddziału Klub Czeskich Turystów (KČT). Z uwagi na zły stan techniczny budynek wymagał pilnego remontu. Przeprowadzono go w latach 1996–1997 siłami społecznej pracy członków Oddziału z przewodniczącą Věrą Byczanską na czele. W 2007 roku, kiedy schronisko wymagało dalszych nakładów finansowych przekraczających możliwości Oddziału, obiekt planowano sprzedać.