Użycie Od 1934 działo wprowadzane było na uzbrojenie armii francuskiej i w krótkim czasie stało się podstawowym działem przeciwpancernym armii francuskiej. W dywizjach piechoty działo było holowane przez jednokonny zaprzęg, a w dywizjach zmotoryzowanych przez opancerzony ciągnik artyleryjski Renault UE. Już jednak w 1938 zauważono, że działo to ma zbyt mały kaliber, a co za tym idzie zbyt małą przebijalność pancerza. Jednak dowództwo armii francuskiej nie zdecydowało się na wycofanie ich z uzbrojenia. Walki w trakcie kampanii francuskiej potwierdziły ich wady, zwłaszcza zbyt słabą przebijalność pancerza, a skuteczny ogień można było prowadzić na odległość zaledwie 300 metrów.
Oprócz armii francuskiej działa te znalazły się również na uzbrojeniu polskich jednostek powstających we Francji. Znalazły się one na wyposażeniu kompanii przeciwpancernych między innymi 1. Dywizji Grenadierów, 2. Dywizji Strzelców Pieszych, Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich, Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich i 10. Brygady Kawalerii Pancernej.
Jesienią 1939 część tych dział otrzymał również Brytyjski Korpus Ekspedycyjny stacjonujący we Francji.