Kamienica Dyndy Pierwotnie dom drewniany. Przebudowana na początku XVIII w. W końcu XVIII w. należała do kupca Michała Roeslera, właściciela również sąsiedniej kamienicy nr 13b. Od tego czasu obie stale w rękach jednego właściciela, w XIX w. połączone (znajdowały się pod wspólnym numerem porządkowym). Od końca XVII w. mieściła się tu gospoda. Zburzona do piwnic w 1944, odbudowana w 1957-59 r. Wpisana do rejestru zabytków (nr 627).
Kamienica Pod Pelikanem
Zbudowana przed 1705 r. Początkowo drewniana. W 1944 r. zburzona. Odbudowana w 1960 r. w nawiązaniu do wyglądu sprzed zniszczenia, zachowującego cechy z XVIII w.
Współczesność Obecnie na terenie kamienic znajdują się lokale użyteczności publicznej: Warszawskie Centrum Informacji Turystycznej, Galeria Sztuki, Pub&Restaurant Królewski.
Bibliografia A. Rottermund, J. Łoziński, Katalog Zabytków Sztuki, Miasto Warszawa, Część I: Stare Miasto, Polska Akademia Nauk, Instytut Sztuki, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, T. 1-2, Warszawa 1993, .
Plac Zamkowy 1/13 Kategoria:Plac Zamkowy w Warszawie