Od roku 1941 przebywał w Stanach Zjednoczonych. Początkowo, do 1942 roku, był instruktorem na Washington University School of Medicine (Saint Louis), gdzie zajmował się zagadnieniami enzymologii. W roku 1942 rozpoczął zawodową karierę w New York University School of Medicine, gdzie wkrótce został profesorem biochemii (1945), profesorem farmakologii (1946), profesorem biochemii (1954) i przewodniczącym Wydziału Biochemii. W 1956 roku przyjął obywatelstwo amerykańskie.
Został prezesem Międzynarodowej Unii Biochemii i Biologii Molekularnej i członkiem stowarzyszeń naukowych w Stanach Zjednoczonych, Niemczech, Japonii, Argentynie, Urugwaju, Chile. Otrzymał tytuły honorowe uniwersytetów m.in. w St. Louis, Glasgow, Oxford, Salamanca, Brazil, San Marcos, Lima, Peru. Otrzymał Neuberg Medal in Biochemistry (1951), Medal of the Société de Chimie Biologique (1959), Medal of New York University (1959). W 1959 r. został członkiem zagranicznym PAN.
Badania naukowe Wyniki jego prac naukowych przyczyniły się m.in. do zrozumienia podstawowych etapów metabolizmu węglowodanów i kwasów tłuszczowych, biosyntezy kwasów nukleinowych, funkcji biologicznej witaminy B1.