z racji pełnienia tej funkcji był naczelnym dowódcą I powstania śląskiego. Po jego upadku organizator pomocy dla rodzin powstańczych. Od 7 sierpnia 1919 pełnił obowiązki szefa sekcji wojskowej Komisariatu Rad Ludowych Śląskich w Sosnowcu. Jeden z dowódców I powstania śląskiego. Ponownie stanął na czele II powstania. W czasie III powstania śląskiego był szefem oddziału personalnego Naczelnej Komendy Wojsk Powstańczych. Następnie został doradcą wojskowym przy sztabie 1. Dywizji Wojsk Powstańczych. Współpracownik Polskiego Komisariatu Plebiscytowego w Bytomiu. Kierował obroną przed napadami bojówek niemieckich na siedzibę PKP oraz dowództwa POW GŚL – hotelu „Lomnitz” w Bytomiu.
W 1922 roku, po podziale Górnego Śląska, przeniósł się na stałe na polską jego część, podobnie jak część jego rodzeństwa. Rodzice pozostali w Dziergowicach. 11 października 1922 r. ożenił się z Heleną z Woźniaków (rejestracja ślubu w Szopienicach, ślub kościelny w Rybniku)KELLER, D.: Alfons Zgrzebniok – errata do biografii popowstaniowej, "Zeszyty Chorzowskie", t. 21 (2021), s. 53-54.. Dopiero w kolejnym roku podjął pracę jako nauczyciel wychowania fizycznego w Gimnazjum Klasycznym w Królewskiej HucieKELLER, D.: Alfons Zgrzebniok – errata do biografii popowstaniowej, "Zeszyty Chorzowskie", t. 21 (2021), s. 53, 58.