Film kończy apel narratorki: „Nie niszczmy jamniczka”.
Rozpowszechnianie Premiera filmu odbyła się w czerwcu 1972 jako kinowy dodatek przed francusko-włoskim filmem Zaproszona z 1969 roku.
Odbiór Joanna Pawluśkiewicz z portalu Culture.pl pisała, że film Antonisza jest „nie tylko niezwykle dowcipny, ale dzięki charakterystycznemu głosowi narratorki również wzruszający. Przede wszystkim zadziwia jego nonsensowny humor”. Michał Bobrowski odczytywał Jamniczka przez pryzmat kartezjańskiej wizji zwierzęcia jako bezdusznej maszyny, która w ujęciu Antonisza „staje się punktem wyjścia dla nieoczekiwanego humanitarnego, ekologicznego argumentu, polegającego na żmudnej metodzie szacowania wartości ekonomicznej motyla”. Oboje krytyków zauważało, że film Antonisza cieszył się popularnością w mediach społecznościowych takich jak YouTube.
Nagrody +RokFestiwalNagrodaOdbiorca 1972 Międzynarodowy Festiwal Filmowy w MannheimMiędzynarodowa Nagroda Ewangelicka Julian AntoniszWyróżnienie Międzynarodowego Ekumenicznego Centrum FilmowegoKrakowski Festiwal FilmowyBrązowy LajkonikOPF „Człowiek i Jego Środowisko”Srebrny Feniks
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Cały film na oficjalnym kanale Studia Miniatur Filmowych na YouTube
Kategoria:Polskie animowane filmy krótkometrażowe Kategoria:Polskie filmy z 1971 roku Kategoria:Filmy w reżyserii Juliana Antonisza