dordże.
Odkrył również wiele term ziemi.
Budował różnego rodzaju łodzie i statki. Jako jeden z pierwszych w Tybecie konstruował promy (zbudował ich 118).
Wsławił się także jako lekarz. Przypisuje mu się opracowanie „czerwonej pigułki” oraz „białej pigułki”, leków stosowanych odpowiednio w przypadku chorób związanych ze znacznie podwyższoną temperaturą i dolegliwościami żołądkowymi. Oba te specyfiki są w dalszym ciągu powszechnie stosowane w medycynie tybetańskiej. Miał opanować wiele epidemii, w tym epidemie cholery w Lhasie w XV wieku. Stworzył też medytację długiego życia.
Był autorem pieśni ludowych i wierszy popularnych w Tybecie i Bhutanie.
Stworzył misterium Acze Lhamo będące połączeniem dramatu i opery, opierające się na tradycyjnych motywach buddyjskich. Założył pierwszą trupę odtwarzającą ten rodzaj sztuki scenicznej. Podróżował z nią po Tybecie, zbierając w ten sposób pieniądze na swoją działalność budowlaną. Pozostawił również wiele dramatów obrzędowych (czham).
Na temat życia i dokonań Thangtonga Gjalpo powstało wiele opracowań, w tym dwa na terenie samego Tybetu.