Wraz z rozwojem organizacji państwa wzrastał też zakres spraw objętych wpisami.
Rozwój ksiąg Do lat 80. XV wieku istniały jedynie Libri Inscriptionum (Księgi Wpisów), odrębnie dokonywano tylko wpisów dotyczących spraw skarbowych monarchy (lustracje i rewizje dóbr królewskich). Pod względem rzeczowym przedmiotem wpisów do Libri Inscriptionum były przykładowo: nadania i potwierdzenia nadań królewskich, nominacje, ogłoszenia wici, uchwały sejmowe, zwoływanie sejmów i sejmików.
Pod koniec XV wieku wyodrębniono trzecią serię ksiąg, dotyczącą głównie spraw zagranicznych – Libri Legationum (Księgi Poselstw). Tu wpisywano korespondencję dyplomatyczną (również przychodzącą), listy uwierzytelniające, instrukcje dla posłów wysyłanych za granicę, sprawozdania posłów, układy i traktaty międzypaństwowe. Zgodnie z dosłowną nazwą księgi zamieszczano tu również wyciągi z mów posłów sejmowych, instrukcje posłów otrzymywane od sejmików, postanowienia sejmowe, a także korespondencję z miastami królewskimi i dygnitarzami koronnymi.
W połowie XVI wieku powstała kolejna seria ksiąg dotycząca początkowo spraw sądu asesorskiego, a później również referendarskiego, relacyjnego i sejmowego. Wcześniej wpisów tych dokonywano do ksiąg ziemskich krakowskich.