batalionem stacjonował w Ostrzyhomie, 1. batalion w Sopronie, a 3. batalion w Trebinju.
Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. W tym czasie pułk wchodził w skład 14 Dywizji Piechoty. Skład narodowościowy w 1914 roku 54% – Niemcy, 39% – Węgrzy. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 106 pułkowi piechoty.
Szefowie pułku Kolejnymi szefami pułku byli: FML Franz von Paumgarten (1860–1888), FZM Franz von John (1866 – †25 V 1876), Freiherr Knebel von Treuenschwer (1876–1890), FZM Daniel Salis-Soglio (od 1891).