Sytuacja przed wojną Pierwszy rozdział krótko kreśli obraz przedednia wojny oraz opisuje, jakie wrażenie zrobiły na nim, niemieckim generale, „pokojowe” podboje Hitlera – remilitaryzacja Nadrenii, Anschluss Austrii, zajęcie Sudetów, a następnie całej Czechosłowacji. Sukcesy te wywarły niemałe wrażenie na sztabie generalskim i sprawiły, że uwierzono w geniusz Hitlera, a przede wszystkim w to, że Hitler nigdy nie wciągnie Niemiec w wojnę na dwa fronty, do czego doszło podczas I wojny światowej.
Kampanie w Polsce i Francji Manstein swój udział w wojnie rozpoczął pod rozkazami marszałka Gerda von Rundstedta podczas inwazji na Polskę. Runstedta opisuje jako utalentowanego dowódcę i żołnierza, przedstawiciela starej gwardii, którego Hitler nigdy nie rozumiał. Opisując inwazję na Polskę, podkreśla olbrzymią niemiecką przewagę – Polska miała tylko dwie dywizje pancerne – oraz fakt, że była ona zdolna jedynie do krótkiego stawiania oporu. Zarzuca polskiej generalicji brak wypracowanej doktryny militarnej, co tłumaczy tym, że Polska zbyt krótko istniała jako niepodległe państwo i z tego powodu nie miała ciągłej tradycji wojskowej.