Sztuka złotnicza Rozwój sztuki złotniczej rozpoczął się w pierwszych wiekach naszej ery. Pojawiły się wówczas wyroby ze złota lub stopów z domieszką złota. Były to wisiorki i zakończenia lasek noszonych przez przywódców plemiennych. Inspiracją dla tych ozdób były sylwetki zwierząt, takich jak aligatory, ptaki, ryby i jelenie, przedstawianych zwykle w spokojnych pozach, wykonywano także przedmioty przedstawiające postacie ludzkie i motywy roślinne. Przedstawienia miały charakter realistyczny. Złotnicy Zenú byli też biegli w technice filigranu.
Obecnie duże zbiory wyrobów złotniczych kultury Zenú posiadają Muzeum Złota w Bogocie i Muzeum Złota Zenú w Kartagenie.
System polityczny Obszar kultury Zenu był podzielony politycznie na trzy regiony, nad którymi władzę sprawowali kacykowie. Dzierżyli oni pełnię władzy politycznej i religijnej na podległym sobie terenie i nadzorowała funkcjonowanie systemu kanałów.