Zaraasuchus – rodzaj krokodylomorfa z grupy Protosuchia żyjącego w późnej kredzie na terenach Azji. Został opisany w 2004 roku przez Diego Pola i Marka Norella w oparciu o niekompletny szkielet obejmujący tylną część czaszki i żuchwy połączone z kręgami szyjnymi, osteodermami i fragmentami kończyn przednich (IGM 100/1321). Skamieniałości te odkryto w górnokredowych osadach Kanionu Zos na pustyni Gobi w Mongolii. Zaraasuchus był niewielkim, smukłym, lecz opancerzonym krokodylomorfem, ogólną budową przypominał innego późnokregowego krokodylomorfa z terenów Mongolii – Gobiosuchus, od którego odróżniały go głównie cechy czaszki. Czaszka Zaraasuchus była pokryta cienkimi kostnymi grzebieniami. Podobnie jak Gobiosuchus miał stosunkowo bardzo długą szyję. U holotypu Zaraasuchus zachowały się jedynie trzony kości ramiennej i łokciowej, wiadomo jednak, że kończyny przednie były, tak jak u Gobiosuchus, bardzo długie i smukłe. Analiza filogenetyczna przeprowadzona przez Pola i Norella sugeruje, że Zaraasuchus i Gobiosuchus są taksonami siostrzanymi, a klad Gobiosuchidae, obejmujący te dwa rodzaje, łączy 14 synapomorfii. Analiza nie wspiera monofiletyzmu grupy Protosuchia – Gobiosuchidae są bliżej spokrewnione z Mesoeucrocodylia niż z kladem obejmującym Orthosuchus, Hemiprotosuchus, „takson z Kayenta” i protozucha.